Karabük’ün musiki folkloru bakımından en zengin kaynak ve dokümanlara sahip ilçesi Safranbolu’dur. Safranbolu’ya ait türküler, konu itibari ile şu başlıklardan oluşmaktadır.

Muhabbet Havaları
Düğün Havaları
Oturak Havaları
Esnaf Havaları
Uzun Havalar (Bozlak-Mani)

Yöreye özgü türkülerden bazıları ise,

- Aç Kapı Oyun Havası,
- Beyleraman
- Evlerine Varamadım Arımdan
- Kayadan İner Akrap
- Çadır Kurdum Eyri ovanın düzüne
- Selamda söylen Beybubama
- Daş Harmanın Yazısı
- Yeşil İpek Bükene
- Dürüyem
- Yaş Nane Kuru Nane
- Havaş Bülbül Olacak
….

Safranbolu dışında Türkü derlemesi açısından en zengin folklora sahip ilçelerimizden biri de Yenice’dir. Sadece çevre köylerde orak biçme esnasında kadınların uzun hava tarzında söylediği, yöreye özgü bir türkü vardır ki buna “Hoy” adı verilmektedir. Hoy, kadınlar tarafından imece halinde veya birlikte ekin biçilirken belirli bir usul ve düzene göre söylenir. Bir veya iki kadın tarafından okunmaya başlanan türkü diğer kadınlar tarafından da beraber ve koro halinde tekrar edilerek söylenir. Bu gelenek yörede “Hoy Söylemek” şeklinde dile getirilir.

Hoy Türküsü

Ekincüğüm döşek gibi
Ne duruyon eşek gibi
Oracığım kesmez oldu
Bileceğim tu itmaz oldu
Kalmadı gidiyor ekincüğüm baştan başa

Yeni camii direk ister
Söylemeye yürek ister
Benim karnım toktur ama
Arkadaşlar börek ister
Kalmadı gidiyor ekincüğüm baştan başa

Buğdaylarım ola gelmiş
Tarlalara dola gelmiş
Ekincüğüm orak ister
Arkadaşlar börek ister
Kalmadı gidiyor ekincüğüm baştan başa

Bir taş attım ala kaza
Vardı tuttu yavru kaza
Haydi gidelim kara taşa
Benim gönlüm sarı kıza
Kalmadı gidiyor ekincüğüm baştan başa

Ben giderim öte başa
Gelmez misin beri başa
Ben atlarım baştan başa
Gelmez misin beri başa
Kalmadı gidiyor ekincüğüm baştan başa