Madencilik dokumacılık ve ağaç işlemeciliği yöreye özgü iş kollarıdır.

Kdz.Ereğli’de “elpek” Çaycuma’da “pelemet” diğer yerleşim birimlerinde de “çözme bez” olarak bilinen yerel dokuma, “düzen” adlı el tezgahlarında keten ve pamuk ipliği ile dokunurdu.

Kız çeyizi, yağlık, kuşak peşkir gibi dokumalarda görülen Zonguldak yöresi nakışları (18. Ve 19. Yüzyıl), nakış bezi (ham ipek, keten), nakış türü (Türk işi, hesap işi), nakış tekniği (Muşabak, düz ve verev iğne, pesent, güzeme, kesme ajur, tel kırma altın simle yapılan balık sırtı verev) kullanılan renk, boya (kök boya, kadın saçı) vemotif yönünden üstün özellikler taşır.

Zonguldak, Bartın, Karabük (Safranbolu, Eflani, Ulus) İlleri yöresinin karakteristik bir nakış tekniği olan “tel kırma” işi günümüzde de sürdürülmektedir. Herhangi bir bez üzerine “kırma teli” adı verilen malzeme ve özel aletle işlenir. Başörtüsü ve kadın üst dış giyiminde süsleme olarak kullanılır.

Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü (TTK) atölyelerinde madenci heykeli ve rölyefi, madenci feneri, masa üstü isimlik, maket kömür vagonu gibi üretim kültürünü yansıtan hediyelik eşyalar, gemi modelistlerinin maket gemileri yörenin el sanatları ürünlerindendir.

Bastonculuk

Mısır’da İngilizlere esir düşen Devrekli marangoz ustası Ali Ziya efendi, İngilizlerden öğrendiği bastonu Devrek’te yapmaya başlar. Aziz Salman Usta, Münteka Çelebi Usta ve diğer ustaların gayretleriyle gelişen bastonculuk Devrek’le özdeş olur.

Klasik Devrek Bastonu, el sanatı ürünüdür. Gövdesi kızılcık, sapı ceviz ağacı olup, gövdesinde başları sap kısmına doğru dolanmış iki yılan motifi bulunur.

Günümüzde değişik biçim ve malzemeden yapılmış, sapları ve gövdesinde boya, gümüş, sedef, bakır işlemeli motifler bulunan bastonlar yapılmaktadır.

Kitaplıklar

İlde Cumhuriyet Dönemi ile başlayan kitaplık çalışmaları, Halkevlerinin etkinliği ile yoğunlaşmıştır. Kurum ilçe merkezlerinde kitaplıklı köylerde de okuma odaları açmıştır. Ancak, bunlar 1951’ de kapatılmış, kaynaklarının bir bölümü yeni kitaplıkların kurulmasında kullanılmışsa da önemli bir bölümü yitmiştir. Bundan sonra oldukça sönükleşen çalışmalar 1960’larda Halk Eğitim Merkezinin kurulması çeşitli kurum, kuruluş ve derneklerin de katılımıyla canlandırılmaya çalışılmıştır.

Günümüz itibariyle; 9 adet halk kütüphanesi olup bunlarda toplam kitap sayısı 66 482 dir. Ödünç verilen kitap sayısı 17 557, üye sayısı 2 627 ve okuyucu sayısı da 110 830 dur.